Een gevoel valt niet uit te leggen.

27 aug 2015, Geplaatst door: Betsie Wagemakers, Categorie: Uncategorized

                                                                          meeshoeve

Een gevoel valt niet uit te leggen!

Kun jij  letterlijk uitleggen hoe het voelt om verliefd te zijn, verdriet bij het verlaten worden door iemand of dankbaarheid dat je  weer gezond bent. Niet alles hoeft te worden gezegd, heb ik zojuist weer ondervonden. Ik kom net terug van de zorgboerderij “Meeshoeve” waar ik sinds kort les mag geven aan mensen met een lichamelijke en soms ook geestelijke beperking. Ik zeg met nadruk “mag”, omdat het echt heel bijzonder is om daar les te mogen geven. Dan weet je weer hoe belangrijk gezondheid is en dat dat niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Elke morgen fit opstaan en doen waar je die dag zin in hebt of waar je plicht je toe roept. Gewoon omdat het kan!

En dan kom je aan bij de zorgboerderij

en zie je een groep mensen die veel zorg nodig hebben, waar vandaag maar één begeleidster het moet zien te redden. Want ook haar collega heeft tenslotte recht op vakantie. Er heerst zoveel onrust, een mevrouw die helemaal in de war is en mensen die om de haverklap naar het toilet moeten. Maar met zoveel geduld en alles wat in haar macht ligt, probeert ze alles in goede banen te leiden. Zoveel respect voor haar, maar ook zij heeft maar twee handen. En kan niet overal tegelijk zijn.

Terwijl zij de koffie en thee verzorgt voor iedereen,

haal ik een mevrouw uit bed die echt vandaag haar dag niet heeft. Kan niet stil zitten, vraagt steeds wanneer het tijd is om weg te gaan. Uiteindelijk heb ik haar zo ver dat ze toch een kopje koffie mee drinkt. Een tafelgenoot wordt er verdrietig van,  te zien dat iemand zoveel onrust in zich heeft. Waar hij ook niets aan kan veranderen.Dan wat later dan gepland gaan we toch aan de slag met de les Zhi Neng Qigong. Ik merk vaak dat ik het nog steeds lastig vind om  uit te leggen wat Zhi Neng Qigong lessen nu zijn en wat het met iemand kan doen. Het is meer een kwestie van ervaren en gewoon doen,  al snel weet je wat een energie het je geeft. De rust die in je hoofd ontstaat en dat het een manier van leven wordt.

Een man die dit “hele gedoe” maar een beetje raar vond de eerste keer,

is  achter iemand weggekropen. Zodat hij denkt dat ik niet kan zien, dat hij toch stiekem mee is gaan doen.Erg grappig om te zien, want een stoere vent houdt zich hier natuurlijk niet mee bezig! Een mevrouw die zegt dat ze thuis oefent met haar cd en een ‘demonstratie’ voor haar dochter en schoonzoon heeft gegeven. Die zich vervolgens afvroegen: Waar dat “gezwaai met die armen” nu weer  goed voor is? Waarop zij zegt: maakt mij niet uit wat je er van vindt. Ik word er zo lekker rustig van in mijn hoofd!

De begeleidster maakt ook even tijd om mee te doen, en voelt zich na de les weer opgeladen om de dag af te kunnen ronden.En zelfs de vrouw die de hele dag al in de war is, doet leuk mee op haar manier. De rust lijkt weer gekeerd. Ik stap met een enorm voldaan gevoel en tranen in mijn ogen naar buiten. Op naar de volgende keer! Ik geloof dat ik een nieuwe doelgroep heb gevonden.

Dankbaar voor zoveel dingen:

voor mijn gezondheid,  vrijheid, en mijn leuke leven met heel veel lieve mensen om me heen.Dat is een gevoel wat niet is uit te leggen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>